haradok.info

Информационный портал

Социальные сети:

Новости Городка Общество

31.05.2020 18:37

458 просмотров

0 комментариев

Міхаіл Лапуноў: «Пяцьдзесят гадоў сямейнага жыцця праляцелі, як адзін дзень»

Заўсёды захапляешся людзьмі, якія на працягу доўгіх гадоў былі і застаюцца надзеяй і апорай адзін для аднаго і вернымі сваёй першай любові. Пары, якія пражылі разам паўстагоддзя, даказалі ўзаемную любоў, павагу і давер.

У раёне існуе слаўная традыцыя — ушаноўванне мужа і жонкі, якія пражылі разам пяцьдзесят і больш гадоў. У зале рэгістрацыі аддзела ЗАГСа Гарадоцкага райвыканкама панавала атмасфера добразычлівасці, свята і хараства. Усхваляваныя, як у той урачысты дзень шмат гадоў таму, «жаніх» і «нявеста» пад гукі вясельнага маршу ўвайшлі ў залу, дзе іх чакалі блізкія сваякі. Мужа і жонку выдавалі вочы — маладыя, закаханыя, шчаслівыя. Міхаіл Паўлавіч і Вольга Васільеўна Лапуновы адзначылі свой залаты юбілей 26 мая. Менавіта ў гэты знамянальны дзень, пяцьдзесят гадоў таму яны сталі мужам і жонкай. Іх саюз апынуўся па-сапраўднаму моцным, муж і жонка ўсё так жа любяць адзін аднаго. У іх двое сыноў: Аляксандр і Руслан, трое ўнукаў: Сяргей, Таццяна, Улад, ёсць ужо праўнукі: Ксенія і Антон. Нягледзячы на ​​такую ​​важкую дату, муж і жонка выпраменьваюць радасць і шчасце, быццам учора пазнаёміліся.

— Пасля вучобы ў Гарадоцкім саўгасе-тэхнікуме я працаваў у саўгасе «Хмяльніцкі» механікам. Неяк сядзеў раніцай на разнарадцы, глянуў у акно і ўбачыў Вольгу. Скончыўшы тэхнікум, яна прыехала ў наш раён працаваць аграномам, а родам сама з в. Нахаў Гомельскай вобласці Калінкавіцкага раёна. Яна мне адразу спадабалася, мы пазнаёміліся, пачалі размаўляць, сустракаліся паўгода. Мне прыйшла позва на тэрміновую ваенную службу. Каб ніколі не расставацца, пасля працоўнага дня я і Вольга паехалі ў Шаброўскі сельсавет і нас распісалі, — усміхаючыся, успамінае Міхаіл Паўлавіч. — Далі адтэрміноўку да восені, а затым праходзіў службу ў Паўночнакаўказкай ваеннай акрузе. Пасля дэмабілізацыі жылі і працавалі 10 гадоў у Шумілінскім раёне, затым перабраліся ў Гарадок. Больш за 30 гадоў я працаваў у электрасетках. А цяпер з жонкай на заслужаным адпачынку, але любім бываць у лесе, збіраць грыбы. Пяцьдзесят гадоў сямейнага жыцця праляцелі, як адзін дзень «.

На ўрачыстай цырымоніі, якую правяла начальнік аддзела загса Наталля Качанава, «маладыя» запалілі свечку сямейнага ачага і зноў абмяняліся кольцамі. Паўвекавы саюз яны замацавалі подпісамі і атрымалі пасведчанне аб заключэнні «залатога» шлюбу.

«Маладых» павіншавала з гэтай выдатнай датай старшыня РА РГА «Белая Русь» Таццяна Пушкова. Яна ўручыла кветкі, памятны падарунак і пажадала мужу і жонцы моцнага здароўя і дабрабыту.

Букет руж, падарунак, словы павагі і ўдзячнасці ў адрас віноўнікаў урачыстасці былі і ад гл. інжынера Гарадоцкага РЭС Аляксея Талкачова.

На думку юбіляраў, пяцьдзесят гадоў праляцелі вельмі хутка. Іх памяць захоўвае толькі шчаслівыя, светлыя моманты жыцця, выкрэслівая цяжкасці і праблемы, якія яны з гонарам пераадольвалі разам. Нават праз шмат гадоў сумеснага жыцця «жаніх» ўсё таксама дрыгатліва абдымае і цалуе сваю «нявесту». «Цярпенне, любоў, павага — вось і ўвесь сакрэт нашага шчасця», — усміхаючыся, кажуць муж і жонка аб сваім шлюбе.

Любоў і вернасць. Для залатых юбіляраў яны былі і застаюцца надзейнай апорай у іх сямейнага жыцця. Ці гэта не прыклад цяперашнім маладым людзям, якiя ўступаюць у шлюб ?!

Алена Краўцова.

Паводле: http://www.garadvest.by/2020/05/zolotoj-sojuz-serdec/

Пераклад на родную мову рэдакцыі сайта

Последние новости